Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου
Μανώλης Ζαχαριουδάκης
«corridor metaphysics» - Έργα από / σε χαρτί -
29 Σεπτεμβρίου - 20 Οκτωβρίου 2006
Στην έκθεση του Μανώλη Ζαχαριουδάκη παρουσιάζονται έργα της περιόδου 2004-2006: 1. Έργα ζωγραφικής σε χειροποίητα χαρτόνια, κατασκευασμένα από τον καλλιτέχνη από πολτοποιημένο χαρτί και κόλλα. 2. Κατασκευές - «κουτιά». 3. «Αμαξάκια».
Η δουλειά του Μανώλη Ζαχαριουδάκη κινείται ανάμεσα σε δύο άκρα. Στο ένα άκρο η τεχνολογία των υπολογιστών και της ψηφιακής εικόνας, ο αυστηρός σχεδιασμός και η οργάνωση των υλικών. Στο άλλα τα χειροποίητα υλικά, η χειροτεχνία, η χρονοβόρα κατασκευή, διαδικασία που μοιάζει με την καλλιέργεια ενός κήπου. Τα προσχέδια των ζωγραφικών έργων γίνονται στον υπολογιστή.
Στα έργα του καλλιτέχνη διακρίνονται άλλοτε με σαφήνεια και άλλοτε έμμεσα αναφορές σε κείμενα διαφόρων εποχών και περιεχομένου. Στη σειρά των έργων ζωγραφικής το θέμα είναι οι «διάδρομοι», είτε ως χώροι που οδηγούν σε άλλους χώρους είτε ως χάρτες «διαδρομών». Η φράση «corridor metaphysics» (τα μεταφυσικά των διαδρόμων) που εμφανίζεται στα βιβλία του William Gibson και του Thomas Pynchon λειτουργεί σε αυτά τα έργα ως κεντρική ιδέα. Μεταλλαγμένη αυτή η φράση από τον ζωγράφο, αναφέρεται και στην αναζήτηση στο ίντερνετ, την πληροφορία που οδηγεί σε άλλη πληροφορία και σε άλλη πληροφορία και η αναζήτησή της μοιάζει με πλέγμα συνωμοσίας.
Στη διαρκή αναζήτηση και μετακίνηση, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει τελικός προορισμός.
Τα «κουτιά» είναι αναφορές στις κατασκευές του ζωγράφου Joseph Cornell. Τα αυτοκινητάκια συνδυάζουν το παιχνίδι, τη χειροτεχνία και τη δεύτερη χρήση των υλικών, δίνοντας μια αίσθηση διάρκειας και νοσταλγίας ταυτόχρονα. Κατά κάποιον τρόπο τα κουτιά βρίσκονται στο τέλος του «διαδρόμου», και τα αμαξάκια αποτελούν το μέσο για να οδηγηθεί κανείς εκεί.
... ο Πάκο ... έκανε ένα βήμα μπροστά για να παρουσιάσει το αντικείμενο που κρατούσε. ... Κουτί από απλό ξύλο, με γυάλινη βιτρίνα. Αντικείμενα... ...«Ένας Κορνέλ;» Στράφηκε στον Βάιρεκ. «Όχι βέβαια. Το αντικείμενο που βρίσκεται τοποθετημένο σ' εκείνο το κομμάτι οστού είναι ένα βιομόνιτορ της Μπράουν. Αυτό είναι δουλειά ενός ζωντανού καλλιτέχνη». «Υπάρχουν κι άλλα; Κι άλλα κουτιά;» «Έχω ανακαλύψει επτά. Σε μια περίοδο τριών χρόνων. [...] Είχε μέσα του επτά αντικείμενα. Το λυγερό ραβδωτό κόκαλο, χωρίς αμφιβολία φτιαγμένο για πτήση, χωρίς αμφιβολία παρμένο από το φτερό κάποιου μεγάλου πουλιού. Τρεις αρχαϊκοί πίνακες κυκλωμάτων, επενδυμένοι με μικρολαβυρίνθους χρυσού. Μια λεία λευκή σφαίρα ψημένου πηλού. Ένα κομμάτι δαντέλας μαυρισμένο από τον χρόνο. Ένα κομμάτι σε μήκος δακτύλου από κάτι που για το οποίο υπέθετε πως ήταν κόκαλο από ανθρώπινο καρπό, λευκό σε γκρίζα απόχρωση, άψογα συνδεδεμένο με τη στήλη σιλικόνης ενός μικρού οργάνου που κάποτε πρέπει να ρύθμιζε την απόχρωση της επιφάνειας του δέρματος — αλλά η όψη του πράγματος είχε φθαρεί και μαυρίσει. ΚΟΜΗΣ ΜΗΔΕΝ, William Gibson
