MSAZ

whites

Και αντίστοιχα ουδέτερα γράμματα Helvetica, Times τέτοια*.

(το έργο)
((η φήμη))
(((οι φίλοι)))
((((η έκθεση))))
(((((οι κριτικοί)))))
((((((οι δημοσιογράφοι))))))
(((((((ο ιδιοκτήτης)))))))
((((((((κλπ κλπ κλπ κλπ))))))))

πλεον οι θεωρητικοί - κριτικοί - ιστορικοί θέλουν να έχουν και μπορούν ένα πιο σημαντικό ρόλο στην κατασκευή, παρουσίαση ζωή του έργου τέχνης (τελευταίως, ο καλλιτέχνης κατασκευάζει το έργο αφού των επιλέξουν οι curators, οπότε κατά κάποιον τρόπο έτσι η ερμηνεία - αποτέλεσμα, προηγείται του αιτίου - ερέθισμα).
Επίσης, μια και υπάρχει τόση μεγάλη παραγωγή τέχνης υπάρχει ίσως η ανάγκη για μια μετατέχνη/κέλυφος που θα μπορεί να κατανοήσει το τεράστιο σύνολο των έργων και αυτός ο μετακαλλιτέχης ίσως να είναι ένας ή πολλοί μαζί τεχνοκρίτες. Αυτό βάζει ένα άλλο ζήτημα το που/πότε τελειώνει/ολοκληρώνεται το έργο τέχνης
Όταν "αφήνει το πινέλο ο ζωγράφος", όταν το κρεμάει στο εργαστήριο, όταν το κρεμάει στην γκαλερί, όταν το προλογίζει/κρίνει ένας τεχνοκριτικός/ιστορικός, όταν μπαίνει σε ένα μουσείο, όταν αποκτά μεγάλη φήμη κλπ. Όλα αυτά είναι σαν ένα κρεμμύδι κάθε φορά το έργο συνεχίζει την διαδρομή του και μεγαλώνει Και παραπέρα μπορεί να αφαιρέσουμε μετά κάποια από τις εσωτερικές φλουδες χωρίς να χάσει την αξία της η τελευταία
(Όπως βλέπεις πιστεύω ότι ο τεχνοκρίτης/ιστορικός κάνει τέχνη αλλά δίνω διαφορετική εξήγηση)
---------

*έτσι έχουμε την μετατέχνη και τον metaartist*