(note)
empty screens, are not minimal, neither material oriented
just content displaced
Τα άδεια τελάρα
Δεν έχουν καμία σχέση με το minimal
αλλά ούτε και με τα υλικά
είναι μια μετάθεση περιεχομένου
|
(note) empty screens, are not minimal, neither material oriented just content displaced Τα άδεια τελάρα Δεν έχουν καμία σχέση με το minimal αλλά ούτε και με τα υλικά είναι μια μετάθεση περιεχομένου |
 |
Έργα που περιέχουν και το αντικείμενο και την ερμηνεία του. Και μια και αρχίζει κανείς με ένταση, τα έργα που περιέχουν μόνο την ερμηνεία τους. Λευκά έργα και δίπλα λεζάντες με το όνομά μου, τίτλο, διαστάσεις, υλικό και χρονολογία και τέλος περιγραφή του έργου. 2004, Ομαδικη στην "Σκουφά 4" (Ν. Αλεξίου, Μ. Χάρος, Π. Λορεντζάτου) και ομαδική στο οινοποιείο Στροφιλιά - Αβέρωφ, Ανάβυσσος. (θα σας πω εγώ τι βλέπετε, θα σας πω εγώ τι θα θυμάστε όταν θα φύγετε από εδώ) |
 |
(άδεια χαρτόνια) Τα λευκά τελάρα έχουν ιδιαίτερες ματιέρες που μπορεί κανείς να σχηματίσει / αναγνωρίσει εικόνες. Τα σχήματα που κάνουν τα χαρτιά από το καταστροφέα έγγραφων. Τα σχήματα παραμένουν αφαιρετικά*. --------- *αφαιρετικά - ανεικονικά (δεν βλέπω μεγάλη διαφορά στις λέξεις για αυτό που θέλω να πω) και από την άλλη ανάλογα τις κουλτούρες, σχήματα που για την μια είναι ανεικονικά είναι πολύ παραστατικά για την άλλη (ο σταυρός για παράδειγμα) ακόμα και τα σύμβολα τα κινέζικα, ιαπωνικά, ινδικά γράμματα είναι για την δύση κρυπτικά στην καλύτερη περίπτωση ή εξωτικοί σχηματισμοί |
 |
Τα προβλήματα της λεζάντας Στα μουσεία οι λεζάντες είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο αλλά στις εκθέσεις στις γκαλερί είναι σπάνιο Μόνο αρίθμηση των έργων με αριθμούς που αναφέρονται σε κάποια λίστα με τιμές και τίτλους Όταν λοιπόν βάζω λεζάντες στην γκαλερί δεν είναι ουδέτερες όπως μέσα σε ένα μουσείο αλλά είναι μέρος του έργου, πρέπει λοιπόν να τους δοθεί μια επίπλαστη ουδετερότητα Βρήκα λοιπόν το πλαστικοποιημένο χαρτί Α4 / A5. Μέγεθος κοινό και αναγνωρίσιμο όπως και η πλαστικοποίηση . Θυμίζει σχολείο, εταιρεία, νιουςλέτερ newsletter. Και αντίστοιχα ουδέτερα γράμματα Helvetica, Times τέτοια*. |
 |
Βέβαια το ζήτημα της μεταγλώσσας*
που γεννιέται με την εμπλοκή των θεωρητικών στην κυκλοφορία του έργου παραμένει (Ένα σύνολο δεν μπορεί να είναι υπερσύνολο του εαυτού του;) Ένα έργο τέχνης που περιέχει και την ερμηνεία του είναι δυνατόν να δεχτεί μια νέα ερμηνεία του έργου και της ερμηνείας του μαζί. Αλλά ο θεωρητικός είναι πια λίγο στην θέση του φιλόλογου έχει να αντιμετωπίσει λέξεις με συγκεκριμένες αξίες Έτσι σχηματίζεται το "κρεμμύδι*" του έργου τέχνης.
|
 |
Άκουσα μια άλλη διάλεξη -πριν πολύ καιρό- στο ινστιτούτο
GOETHE για τα Ντοκουμέντα 11 από την Angelika Nollert. Ήταν μια ιστορία
των ντοκουμέντων αλλά και πως θα γινόταν το 11. στήθηκαν 4 πλατφόρμες
συζήτησης από 6 +1 curators αν θυμάμαι καλά στην Βιέννη - δημοκρατία,
στο Ν.Δελχί - Αλήθεια, στη Μαρτινίκα- Κρεολοποίηση και στο Λάγος κάτι
με πολιορκία ,έγιναν συζητήσεις σε αυτά τα θέματα και με τα αποτελέσματα
θα ήταν στα "ντοκουμέντα" Αυτό που σκέφτηκα είναι ότι πια οι
θεωρητικοί - κριτικοί - ιστορικοί θέλουν να έχουν και μπορούν ένα πιο
σημαντικό ρόλο στην κατασκευή, παρουσίαση ζωή του έργου τέχνης (εξάλλου
στο Κάσσελ, αλλά και αλλού τελευταίως, ο καλλιτέχνης κατασκευάζει το έργο
αφού των επιλέξουν οι curators, κατά κάποιον τρόπο έτσι η ερμηνεία - αποτέλεσμα
προηγείται του αιτίου - ερέθισμα). *έτσι έχουμε την μετατέχνη και τον metaartist* |
 |
the art speakers are interpreters
of art works in many ways particularly the ones in the exhibitions they organize . Most of the time picking works easy to write about and quality independent trying to "find" the hidden qualities either in the work or in artist's life. They pick works difficult to be photographed, temporary and fragile and site dependent, interactive. Works that nothing are left of them after the show but some photos and the testimony of the art speaker After a while this testimony is the actual work! Οι Θεωρητικοί της τέχνης δίνουν ερμηνείες για τα έργα τέχνης. Ιδιαίτερα σε έργα που έχουν να κάνουν με μεγάλες εκθέσεις που οι ίδιοι διοργανώνουν. Γενικά διαλέγουν έργα για τα οποία μπορούν να γράψουν. Αποφεύγουν εύληπτα έργα ανεξάρτητα από την ποιότητά τους, και προσπαθούν να δείξουν "κρυμμένες" ποιότητες είτε στο έργο είτε στην ζωή του καλλιτέχνη. Διαλέγουν επίσης έργα που φωτογραφίζονται δύσκολα, είναι εφήμερα, είναι προσωρινές εγκαταστάσεις εξαρτημένες από το περιβάλλον έργα που έχουν σχέση με το ίντερνετ, που είναι ιντεράκτιβ με τους επισκέπτες. Έργα που αν δεν ήσουν εκεί απλώς τα έχασες. Έργα που στο τέλος δεν θα μείνει τίποτα άλλο έκτος από ένα κείμενο σε ένα κατάλογο και ίσως μια δυο φωτογραφίες που λίγο έχουν να κάνουν με το έργο και είναι μάλλον "κοσμικές". Η μαρτυρία του θεωρητικού τότε είναι το μόνο που μένει και μετά από λίγο -αυτή η ερμηνεία - γίνεται το ίδιο το έργο. |
pf29)
(note)