wi2-Stendhal syndrome*
*Η παθολογία της τέχνης
Ανάμεσα στην λογική και την παράνοια είναι η apophenia (αποφαινεια;)
και η αναγνώριση του υψηλού ή της αισθητικής άξιας μπορεί να επιφέρει ψυχοσωματική αναστάτωση: σύνδρομο Σταντάλ.
Άραγε η παράγωγη υψηλών αισθητικών άξιων μπορεί να έχει αντίστοιχες ψυχοσωματικές επιδράσεις στην καλλιτέχνη - παράγωγο;
Άραγε είναι πιθανό - σήμερα - η καλλιτέχνης να καταστρέφει το έργο της προσπαθώντας να αντιμετωπίσει την ναυτία και την ζάλη που της προκαλεί η ομορφιά που κατασκεύασε;
Άραγε το αναγεννησιακό εργαστήριο να παρείχε μια προστασία στον "μάστερ" μια και μπορούσε να βρίσκεται σε απόσταση από το έργο του όταν αυτό έφτανε στην υψίστη αξία του;

δεν υπάρχει συνταγή
for a grate work
Ένα βιβλίο, το διαβάζεις 1,2,3, πολλες φορές και μια ταινία, την βλέπεις 1,2,3, πολλες φορές. Ένα πίνακα, τον βλέπεις για πάντα όπως και ένα τραγούδι το ακούς για πάντα. Οι πολλες φορές για βιβλίο ή ταινία και το για πάντα στον πίνακά και το τραγούδι είναι ένα κριτήριο ποιότητας, αλλά πόσο θα περιμένεις για να το μάθεις;
----
Ένα έργο τέχνης
Δεν υπάρχει κανόνας και συνταγή για να κάνεις ένα κάλο έργο τέχνης!
Άρα δεν ξέρεις αν μπορείς να το κάνεις
Αλλά μπορείς να δεις τον εαυτό σου να το κάνει, όταν το κάνει.
=
ένα έργο τέχνης είναι σπουδαίο είναι γοητευτικό
αν γοητευτείς εσύ
που ξέρεις πως έγινε, που ξέρεις πως γίνεται
θα γοητευθούν και οι άλλοι
πρέπει λοιπόν να γίνεις άλλος
και να κοιτάζεις το εαυτό σου να κάνει ένα σπουδαίο έργο
(σπουδαίο είναι αυτό που το σπουδάζουν που το μελετούν που είναι noteworthy)
βέβαια αυτό δεν λύνει όλα τα προβλήματα
γιατί πχ μερικοί γοητεύονται από μια μακαρονάδα αλ ντέντε με λίγη παρμεζάνα και σε άλλους δεν αρέσει καθόλου αλλά
γενικά είναι μια καλή μέθοδος.
--------

msaz veve