Στην γκαλερί γίνεται η "μισή" έκθεση με "μισά "έργα
το άλλο μισό των έργων είναι η φήμη και η δόξα γύρω από την έκθεση: εφημερίδες, περιοδικά κλπ.

Δεν είναι σαν τη τηλεόραση, γιατί αυτή (ή εκθεση) έχει κοινό που δεν έχει σχέση με την τέχνη το κοινό της τηλεόρασης το οποίο καταλαβαίνει κάτι πολύ σίγουρο σταθερό και καθιερωμένο:
Παρθενώνας, Ακρόπολη, Θεοτοκόπουλος ίσως και Πικάσο.
Παρ΄όλα, αυτά αν σου τύχει (η τηλεόραση) μην πεις όχι. Θα κάνεις φιγούρα σε μερικούς φίλους και συγγενείς.
Χρειάζεσαι φίλους, συναδέλφους, κριτικούς και δημοσιογράφους.