greek public domain Οι Έλληνες (πριν πολλά πολλά χρόνια) όταν ήταν πια φτωχοί και αδύναμοι έδωσαν το παρελθόν τους σε public domain. Αργότερα ανακάλυψαν πως όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το παρόν και το μέλλον, αλλά δεν μπορούν να πάρουν πια το παρελθόν τους πίσω (για να φτιάξουν το μέλλον τους). Είτε γυρίζουν σαν ζητιάνοι και λένε, είναι δικό μας, μόνο εμείς πρέπει να το διαχειριστούμε, είτε ψάχνουν λεπτομέρειες που είχαν ξεχάσει να δώσουν όταν έγινε το μοίρασμα, για να κρατήσουν σε αυτές το copyright. [Η ελληνική αδυναμία να χτίσει ταυτότητες και οι ισχυρές παρουσίες της εποχής - γενιάς του 30]Οι Σεφέρης, Ελύτης, Τεριάντ, είδαν και παρουσίασαν μια φτωχή κακόμοιρη φολκλόρ Ελλάδα. Σήμερα που αυτοί οι ποιητές είναι καθαγιασμένοι, καθαγιάζεται και η εικόνα που έφτιαξαν ,νομίζουμε ότι είναι ωραίοι στόχοι όλα όσα παρουσιάζουν, οι γλάστρες και οι ντενεκέδες με βασιλικούς τα ασπρισμένα σπίτια ως το Θεόφιλο και τον Κόντογλου σαν mainstream ζωγράφους Αντί να δουν τι είχε να δείξει η χώρα γύρισαν τα μάτια τους πίσω και φώτισαν το παρελθόν και την επαρχία. Παράδειγμα που ακολουθούν πολλοί ακόμα.	The Greeks (a lot of time ago) when they become poor and feeble they gave their past in public domain. Later they discovered that whoever controls the past, controls the present and the future, but since they can't take back any of their past -in order to they make their future- they become beggars and start to say "this is ours, only us should manage it", or they start searching about details that had forgotten to gave in public domain distribution, to keep it with copyright. [ The Greek weakness to build identities and] the powerful presences of the generation of 30's Seferis, Elytis, Teriant, they saw and presented a poor misfortune folklore Greece. Today these poets are consecrated and also is consecrated the picture of Greece that they made; we believe now, that all that they had presented are beautiful objectives, the flowerpots and the tins cans with basil plants, the lime - white coloured houses, that the mainstream painters are Theofilos and Kontoglou. They turned their eyes back and focused on the past and the provincial, not seeing what had to show the present of the country. An example that many still follow.